Touched by. Waardoor ben ik aangeraakt, wat raakt me? Deze vragen stel ik mezelf terwijl ik me met moeite waag aan mijn laatste stuk voor de inspiratiepagina. Ik wil niet zomaar iets typen. Het moet wel echt inspireren, harten raken, mensen in beweging zetten.

Hoewel ik bij het woord inspiratie vaak denk aan positieve dingen, zijn er misschien nog wel meer negatieve dingen die ons raken en kunnen ontroeren. Het mooie hiervan vind ik dat God ons vaak roept voor júíst deze dingen. Ik ken mensen die verhalen over kinderen in armoede echt niet kunnen verdragen. Sommige mensen barsten in tranen uit als ze geconfronteerd worden met dierenleed, anderen met mensenhandel. Zij hebben daar een hart voor. En die kregen ze van God.
Nog niet zo lang geleden ben ik gaan beseffen waar God mij een hart voor heeft gegeven. Ik hoorde over mensen die op zendingsreis wilden naar Afrika, of die kindertehuizen gingen bouwen in Bolivia. Zo mooi vond ik dat. Maar zelf had ik nooit zo’n drive daarvoor. Soms voelde dat slecht. Alsof het me niets deed. Gelukkig is dat niet zo, God heeft mij geroepen voor iets anders.
In de wereld zie ik zoveel leegte en gebrokenheid. Niet alleen in Afrika of Bolivia, maar gewoon hier, op straat. Op school. Bij vrienden. Kennissen. Ik zie mensen die zo vast zitten in hun problemen of emotionele ellende, mensen die geen idee hebben dat er een uitweg is. Die niet weten dat er hoop is, dat er iemand is die ze ziet, die van ze houdt en die ze door en door kent. Voor hen lijkt het alsof dit het is waar ze het mee moeten doen. Zij weten niet dat er meer is. Zij kennen hun eigen Vader niet.
Je vader niet kennen. Dat blijft hangen, het raakt me. Dít kan tranen van mijn wangen doen stromen. Ik zou zo graag deze mensen willen helpen, ze vertellen dat ze niet vergeten zijn. Ik zou ze willen omarmen met Gods liefde. Maar ik weet niet hoe. Zoveel dromen en wensen heb ik op dit gebied, maar ze lijken onmogelijk te verwezenlijken. Ik weet dat voor God niets onmogelijk is, maar ik voel mezelf verantwoordelijk voor de leegte waarin zoveel mensen leven. Mijn menselijke mogelijkheden zijn maar beperkt en mijn angst lijkt soms torenhoog. Leg ik mezelf dan niet een te zware last op? Zeker. En deze kan ik ook niet alleen dragen. Dat hoeft ook niet. Maar tegelijkertijd kan ik niet alles aan God overlaten. Hij heeft mij niet gemaakt om stil te zitten en om maar te blijven wachten. Nee, Hij roept me om eropuit te gaan. Om de natiën te vertellen dat Jezus leeft en dat Hij ons heeft vergeven en van ons houdt. Hij vraagt mij te doen waar ik voor gemaakt ben.

Dit vraagt Hij ook aan jou. Wat is jouw antwoord? God heeft zo’n mooi plan voor jou. Als je nog geen idee hebt wat dit is, vraag God of Hij je bewogen wil maken voor datgeen waar Hij je voor gemaakt heeft. Volg Zijn pad, alsjeblieft. Er zijn al zoveel mensen die dat niet doen. Jij heb het voorrecht God te kennen, te weten wat Hij voor je heeft gedaan. Wijs Zijn liefde niet af maar deel het uit aan hen die er geen benul van hebben. Maak van elke traan een zegen.

Write a comment:

*

Your email address will not be published.

© 2018 SiK | Studenten in Kringen.
Top
Follow us: