PSALM 139: 1-7
Heer, U ziet alles van mij,
U kent mij helemaal zoals ik ben.
U weet het als ik zit en als ik weer opsta,
vanuit de hemel weet U wat ik denk.
U ziet waar ik heen ga en weet wanneer ik ga liggen.
Alles wat ik doe, is voor U bekend.
Elk woord dat ik uitspreek kent U al.
U bent bij mij, naast mij, voor mij, achter mij.
Uw hand rust op mij.
Het is voor mij onmogelijk dat te begrijpen.
Het is zo wonderlijk, zo hoog.
Hoe zou ik mij kunnen verbergen voor uw Geest,
waar zou ik naar toe moeten om U te ontvluchten?

Ongetwijfeld ben ik niet de enige die zich afvraagt wat te doen nu dat diploma eindelijk binnen is. Hoewel werken altijd een logische vervolgstap leek, zag ik dat helemaal nog niet zitten. Na een paar sollicitatiepogingen heb ik dan ook besloten een rustperiode in te lassen; ik wist niet meer goed wat ik écht leuk vind en waar ik goed ik ben en had bovendien nog veel last van stress. Dus in plaats van bezig te zijn met solliciteren en het zoeken van woonruimte, gebruik ik mijn tijd nu om stil te staan, mezelf te herontdekken maar vooral ook mijn Vader, Schepper en Gids beter te leren kennen. Toch duurde het even voordat het nut van deze periode tot mij doordrong.

“Houd me vast” zei Hij tegen me, tot drie maal toe. En niet zonder reden. In gedachten was ik namelijk nog steeds keihard aan het rennen en druk met toekomstplannen maken. Ik had wel rust, maar in mijn hoofd ging ik maar door terwijl ik er zelf geen erg in had. Net toen ik dacht God voorbij te zijn gerend, zette Hij me stil met deze drie woorden. Toen werd voor mij past écht duidelijk waar deze periode voor bedoeld was. Ik besloot al mijn plannen, dromen en beknellende gedachtepatronen in Zijn handen te leggen en naar Hem toe te gaan. Nooit eerder heb ik zoveel vrede ervaren over mezelf en mijn toekomst! Ik hoef niet meer op eigen kracht op zoek te gaan naar antwoorden en mag stoppen met rennen en piekeren. In plaats daarvan mag ik gewoon bij mijn Vader zijn, met alles wat ik ben en alles wat ik heb.

‘Wat blijft er van mij over als ik geen student meer ben, mijn vrienden niet meer in de buurt wonen en ik geen bijbaantje meer heb? Wie ben ik dan nog eigenlijk?’ Dit zijn vragen waar ik deze tijd mee bezig mag gaan. Wie we zijn en wat we doen lijkt in onze samenleving onlosmakelijk met elkaar verbonden. Vaak stellen mensen zich ook voor met hun beroep. Maar God ziet ons als zoveel meer! De Schepper schiep ons met een doel, Hij gaf ieder van ons een uniek DNA en iedereen zijn eigen talenten, dromen en passies. Hij had ons al bedacht voordat onze peutervoetjes deze aarde bewandelden. God is mij nu gaandeweg aan het laten zien wie ik ben zonder dat ik iets doe. Hij wil mij laten zien hoe Hij mij bedoeld heeft en dat doet Hij door Zichzelf aan mij te laten zien. Weten dat God mij door en door kent en onvoorwaardelijk liefheeft, geeft een ongekende rust. Ik hoef mij namelijk aan niemand te bewijzen, ook niet aan mezelf. Ik hoef alleen maar in Zijn armen te zijn. Daar vind ik mezelf, daar vind ik het doel van mijn bestaan, daar vind ik leiding van mijn Gids en de perfecte timing om de volgende stap te zetten.

God leert mij leven in volledige overgave zonder mij van mijn vrijheid te beroven. Hij daagt mij uit zonder over mijn grenzen te gaan. Hij geeft me antwoorden zonder de oplossing van de puzzel te verklappen. En met Zijn hele wezen roept Hij elke dag: “Houd me vast”. Dat is het enige wat ik hoef te doen. En ik laat niet los.

© 2019 SiK | Studenten in Kringen.
Top
Follow us: