Ben je een varken of een kat?
Afgelopen jaar heb ik belijdenis gedaan. Dit was de eerste vraag die ik kreeg: ‘Ben je een varken of een kat?’ Je begrijpt natuurlijk wel dat dit wel het laatste is waar ik ooit over na zou denken. En je kunt misschien m’n gezichtsuitdrukking bij het krijgen van deze vraag ook wel raden. Toch heeft deze vraag nu veel waarde voor mij gekregen. Ik heb namelijk ingezien dat ik zoals een varken ben. Vies van de modder en zwart van de zonde. Een varken houdt van modder en luiert daar het liefst de hele dag in. Terwijl een kat zich zo snel mogelijk wast als hij thuiskomt en vies is. Een kat houdt van een schone vacht. Het beest beseft zich steeds weer dat hij schoon wil zijn. Ik wil dat ook. Steeds beseffen dat ik ben zoals een varken, maar moet zijn zoals een kat. Mij schoon laten wassen door het bloed van Jezus. Want God heeft Zijn Zoon ook voor mij gegeven. Hij wast mij witter dan de sneeuw en ik kan niet zonder Hem.

Leven uit dankbaarheid
Door deze ontdekking probeer ik te leven uit dankbaarheid. God geeft mij en jou zo verschrikkelijk veel dat we Hem niet eens kunnen bedanken voor alles. Soms probeer ik dat weleens. Gewoon, in je gebed alleen maar danken. Het klinkt heel makkelijk, maar het is onwijs moeilijk. Heel vaak eindig je gedachteloos met vragen zoals ‘Heer, wilt U geven dat…’ of ‘Heer, wilt u mij helpen met…’. Nou zeg ik natuurlijk niet dat dat verkeerd is. Het is bijzonder als je op welke manier dan ook met Hem in gesprek mag gaan. En ik denk dat je alles mag vragen aan God. Maar zo mag je Hem ook overal voor bedanken. Dank God dat Hij Zijn Zoon heeft gegeven. Dank God voor de Zon. Dank God voor de regen. Dank God voor het samen lachen met je huisgenoten. Dank God voor een bank om op te hangen en een bed om in te slapen. Dank God voor de pittige feedback die je kreeg op stage. Dank God voor de engelen die ons beschermen en dank God voor je winterjas. Dit zijn zomaar wat dingen die in me opkomen, maar hiermee kun je eindeloos doorgaan. Eigenlijk hebben we veel meer te danken dan te vragen…. En dat vergeet ik nog wel eens….

© 2018 SiK | Studenten in Kringen.
Top
Follow us: