14-11-2017

Grote God,
Heer,
Trouwe Vader,

U zou niet verbaasd opkijken als het geklepper van de brievenbus in de hemelpoort zou galmen door de hemelse gangen. Het geplof op de heilige deurmat zou het verraden: U heeft post! De postengelen zouden er maar druk mee zijn; weer een brief van Rachel. De heilige postzegels zouden vliegen over de toonbank van het geestelijk postkantoor. Ze zouden goud geld aan mij verdienen!

Gelukkig vindt dit tafereel niet plaats. Het kost me niets. Hooguit bergen papier en grote hoeveelheden inkt. Terwijl deze brieven eigenlijk niet eens geschreven hoeven te worden. U ziet ze namelijk letterlijk gegraveerd staan in mijn hart, voordat ik ook maar pen en papier heb aangeraakt.

En toch is dit iets wat ik al jarenlang elke dag doe. Al mijn verlangens, onzekerheden, twijfels, creatieve ideeën, angsten, en dromen worden aan het papier toevertrouwd. Kreunend van de onrust in me, kom ik bij U. Waar de woorden op papier het uitroepen naar U, bent U aanwezig. Waar mijn pen struikelt over mijn innerlijke struggles, vult U mijn hart met liefde. Al terugbladerend verwacht ik de geur van oud papier te ruiken. Maar het enige wat mijn reukorgaan binnendringt, is de geur van Uw trouw.

Ik kan er niet omheen; U voorziet, U luistert, U antwoordt, U doet grootse dingen. Het gaat mijn verwachtingen te boven. Heer, dit verdien ik niet. En toch, U lijkt het zelfs een feest te vinden mij te overladen met zegeningen. Ik wil het wel schreeuwen van de daken als er niet alleen een schor gestamel van emotionele dankbaarheid uit me kwam. Dank U voor Uw grote trouw. Ik houd van U.

Liefs,
Uw dochter,
Rachel

© 2018 SiK | Studenten in Kringen.
Top
Follow us: